پیام شهروند

سلام جناب آقای استانداری شمارا خدا به بحث تلفن های روستای محروم اصقول از توابع شهرستان سربیشه که همه روز قطع است و ارتباط مردم در مواقع ضروری با مشکل روبروست ورود کنید چون کسی توجهی ندارد ممنون

سلام تقدیر وتشکرفراوان ازشهردارمحترم بیرجند به خاطرشروع به کارمجدد پروژه پارک سایت اداری انشاالله موفق وپیروز باشید .هیت امنامسجد حضرت ابوالفضل العباس سایت اداری

با سلام از شهرداری محترم تقاضا دارم سری به پیاده روی خیابان مطهری بین مطهری 21/1و23 بزتد پیاده رو محل عبور خودرو شده لطفا سر کوچه را ببندید

سلام،چرا در روستای محرومی مثل اسفهرود که در حد 20 نفر پیرمرد و پیرزن زندگی میکنند و فاصله اش تا شهر 10 کیلومتر بیشتر نیست ،هیچ بسته کمک معیشتی توزیع نمیشه،

با سلام
چرا مسولین در عناد با رویه رهبر عزیز و فرزانه، همواره درخت بی ثمر و وارداتی کاج را به فضای سبز بیرجند، حتی در بلوار تازه تاسیس بند دره، تحمیل می نمایند و از درختان سپیدار، زیتون و سرو غافلند!!

سلام. از کسی که پیام داده بود در صفحه خراسان امروز درباره اینکه انتقادکرده بودن که چرا کسی را عقرب میزند 115به بیمارستان کرونایی میفرسته بنده هم بااین انتقاد موافقم چون پدر بنده عقرب از دوجا زده بود ودرمورخه 17اردیبهشت ساعت 2030مراجعه داشتیم به اورژانس ،اصلا رسیدگی ننمودن وپدر بنده از درد بخود میپیچید هیچ اقدامی انجام نمیدادن ازشیفت صبح 18کمال تشکر دارم از دانشگاه علوم پزشکی خواستار رسیدگی دارم

باسلام .خطاب به آقای استاندارمحترم ومدیرکل آب منطقه بیرجند.سدبندامیرشاه به دلیل پرشدن خاک باعث ازدست رفتن آب زیادی میشودشهرماکه این همه احتیاج به آب دارد.چراخاک برداری نمیشودکه آب رودخانه ذخیرشودماازاستاندارمحترم درخواست داریم به فکراین همه آبی بشن که حدرمیرود

سلام،واقعا باید تاسف خورد به حال مرکز استانی که از بین 5 بیمارستانی که داره، برای یک عقرب گزیدگی ساده باز هم بیمار رو ارجاع میدن به بیمارستان ولیعصر که بیمارستان بیماران کرونایی است، هر چقدر هم ما مردم در خانه بمانیم دلیل اصلی خستگی کادر درمان بی تدبیری است…

باسلام خدمت شهردارمحترم مدت دوماه است عملیات ساخت پارک سایت اداری متوقف شده است لطفأ پیگیری فرمایید .باتشکر

بااین همه گرانی های افسار گسیخته .ادارات دولتی هم بلای جان مردم شده اند .کسی نیست که به داد مردم برسد نهادهای؟ نظارتی کجا هستند

با سلام و خسته نباشید خدمت استاندار و شهردار محترم و زحمتکش بیرجند .باید به استحضار برسانم آسفالت اکثر خیابان های اصلی شهر به خاطر بارندگی های اخیر خیلی داغون شده نیاز به روکش دارد .

سلام محدوده خیابان های مسلم و زاگرس معصومیه که متاسفانه معصومیه پایین نامیده میشود و نامی در خور آن تعیین نمیگردد نیازمند مسیرخروجی به سمت شهر است.

با سلام .از شهردار محترم و مسولین محترم تقاضا دارم سری به کوچه نارنج 7در کنار خوابگاه نیکتا بزنن .چندین سال هستتو محوطه گود برداری شده و به امان خدا رها شده نه حصاری ونه هیچ چیز .حتما باید اتفاقی بیفتد

با سلام همراه اول در خیابان نرجس 3 آنتن نمی دهد ما معلمان ودانش آموزان که باید با فضای مجازی در ارتباط باشیم چه کنیم لطفا رسیدگی شود

باسلام خدمت استاندار پرتلاش و پیگیر استان
ما جمعی از اهالی خیابان سپیده خواهشمندیم در خصوص ورودی این خیابان از تقاطع محلاتی دستورات لازم را به دلیل تصادفات و خطرات مختلف مبذول فرمایید خسته شدیم بس که وعده طی ده سال از شهرداری شنیدیم .سپاس

یادداشت/ آزادی مطبوعات؛ هوس یا ضرورت؟

عباس عبدی / «فرض کنیم که مزه نوشابه‌ای مثلا کوکاکولا یا نوشابه‌های مشابه مثل مزه آبغوره باشد؛ آن هم نه فقط ترش که تلخ باشد. در این صورت به نظر شما چند نفر حاضر می‌شدند چنین نوشیدنی‌ای را خریداری کنند و با علاقه در کنار غذا میل کنند؟ پاسخ روشن است. بعید است که هیچگاه چنین نوشابه‌ای تولید شود، چون بازاری نخواهد داشت. حالا فرض کنید چنین مایعی با این مزه تلخ و حال به‌هم‌زن به‌عنوان داروی کرونا ساخته و با قیمت گزاف هم فروخته شود. در این صورت گمان می‌کنیم که چه تعداد متقاضی برای خرید و مصرف آن وجود داشته باشد؟ به‌ طور قطع میلیون‌ها نفر متقاضی خواهد داشت؛ حتی اگر قرار باشد برای یک ماه و روزی سه بار از این داروی تلخ مصرف شود.

حالا بیایید مصرف‌کننده را کودک در نظر بگیریم. کودک اشتیاق فراوان به خوردن نوشابه دارد، حتی اگر بداند برای او بد است و در برابر مصرف داروی تلخ مقاومت جدی می‌کند، چون درکی از درمان‌کنندگی آن دارو ندارد که بخواهد تلخی آن را بر خود هموار کند.

قضیه تفاوت داروی تلخ و کوکاکولا، همچون تفاوت هوس یا سلیقه و لذت با ضرورت است. آن چه تعیین‌کننده مصرف دارو است، هوس یا لذت‌جویی نیست بلکه ضرورت درمان بیماری است. به همین علت تلخی آن را حتی اگر به اندازه میوه درخت زقوم باشد، تحمل‌پذیر می‌کند. در حالی که نوشابه نه‌تنها ضرورت ندارد، بلکه زیان هم دارد ولی مصرف‌کننده به‌واسطه لذت‌بخش‌بودن آن را مصرف می‌کند. تفاوت کودک و بزرگسال در چیست؟ در فهم واقعیت و غلبه ضرورت بر لذت‌جویی. در تحمل و پذیرش بدمزگی به امید بهبودی از درد و بیماری.

این مقدمه قدری طولانی شد ولی واقعیت این است که آزادی مطبوعات نه از سنخ سلیقه و هوس و لذت که از جنس ضرورت است. اگر از سنخ هوس و لذت‌جویی بود، واجد آنچنان اهمیت نبود که نهادهای جهانی روزی را به‌عنوان آزادی مطبوعات (سوم ماه مه یا چهاردهم اردیبهشت) نامگذاری کنند که امروز باید آن را با عنوان آزادی مطلق رسانه‌ها در نظر بگیریم. اگر چه آزادی مطبوعات به تلخی مورد نظر در داروی پیش‌گفته نیست ولی حتی اگر شیرین هم نباشد، آنچنان مهم و ضروری است که باید آن را با جان و دل پذیرا شد. صاحبان قدرت نباید در حد کودک باشند که درکی از بیماری و داروی درمان‌کننده آن نداشته باشند؛ به‌ طوری که فقط باید با زور یک داروی تلخ ولی موثر را به آنان خوراند. حکومت‌های امروزی آن‌ قدر بزرگ و عاقل شده‌اند تا عقل آنان حکم کند که تلخی مطبوعات آزاد را بر هر شیرینی رسانه‌های مجیزگو ترجیح دهند. حکومت‌های بالغ و رشدیافته مثل فردی هستند که می‌داند نوشابه شیرین برای او زیان دارد و با غلبه بر هوا و هوس زودگذر خود از خوردن آن پرهیز می‌کند و در عوض به هر قیمتی‌شده داروی تلخ را خریداری و مطابق تجویز پزشک مصرف می‌کند. چون می‌داند سلامتی برای شخص و سلامتی برای حکومت ارزشمندتر از هر لذت زودگذری است. سیاستمداران پا به سن سیاسی گذاشته و دارای بلوغ سیاسی می‌دانند که آزادی رسانه و مطبوعات تلخ است، در این تردیدی نیست ولی باید آن را تحمل کرد؛ چراکه نویدبخش شکل‌گیری یک نظارت موثر بر حکومت از حیث کارآمدی و جلوگیری از فساد است. آزادی مطبوعات یک هوی و هوس زودگذر نیست، یک ضرورت است که تلخی آن باید نصیب قدرتمندان شود و نه روزنامه‌نگاران. همچنان که سازندگان دارو نباید مجازات شوند، باید تکریم شوند. اگر قدری هم تلخی دارد باید برای بیمار باشد نه دیگران.»

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نه + 2 =

wfn_ads
روزنامه امروز خراسان جنوبی

خوش آمدید

ورود

ثبت نام

بازیابی رمز عبور