پیام شهروند

سلام خسته نباشید به مسولین که واقعا حق الناس و بیت المال نمی شناسند خدا وکیلی تو معصومیه بعد سرعت گیر کی یک سرعت گیر دیگه نصب میکنه با این آسفالتای نمونتون واقعا پروفسرین ها کدوم دانشگاه مدیر پروژه هاتون درس خوندن ماهم بریم

با سلام
18سال پیش ماشینم زورگیری شده اماهنوزبلاتکلیفم

بسم الله/سلام علیکم.خداقوت.ضمن تشکرصمیمانه اززحمات جنابعالی وهمکاران عزیزتان/خواهشمندیم برای”بیمه قالیبافان روستایی”گزارشی تهیه کنید

پیام امروزسلام.هفته بسیج گرامیباد.فکرکنم ازطریق شمابهتربشه گلگی خودم وبرخی افرادجامعه روبه گوش مسؤلین ومدیران برسونم.بسیاربسیارتأسف انگیزوغمباره که مدیردفترآقای ….. امروزبالحن دورازاخلاق …بابنده برخوردکرد.فکرمی کنند دنیادستشونه چرااینگونه اند??… بستانی.بسیجی دوران دفاع مقدس.یاالله مددی

سلام دوفقره کیسه گردو از ارومیه به مقصد مشهد با تیپاکس ارسال گردید یک فقره کیسه هنوز بمدت یک ماه گم شده وهنوز وضعیت بار مشخص نیست .موضوع رابه مدیران تیپاکس منعکس فرمایید.

سلام قابل توجه مسولین محترم نمیدانم این همه سبدکالا که تلوزیون نشان می دهد را به که دادند بنده باتوجه به اینکه مستاجر و بیکار هستم و 5 نفرعائله دارم هیچ چیزی دریافت نکرده ام واقعأ این انصاف است که به یکی 10بار سبد کالا بدهند و به یکی مثل من اصلا ندهند

با سلام ، آقایان مسئول ستاد کرونای استان ، چرا قانون دور کاری در ادارات رو اجرا نمی کنید ، باید تمام کارمندان ادارات مبتلا به کرونا بشن که دور کار بشن . الان که دیگه بسیاری از کارمندان به علت تماس مستقیم با ارباب رجوع و اتاق های شلوغ دچار بیماری شدن ، تو رو خدا تا همه این قشر زحمت کش مبتلا نشدن چاره ای بیندیشید.

با سلام
پیشنهاد یکی از همشهریان مبنی بر کاشت درختان غیر مثمر خرزهره و پر غیر کارشناسی می باشد.
هر دو گیاه ایجاد حساسیت می نمایند. بسه به خدا از کاج کم نمی کشند این مردم!

سلام.خدانگهدارمهندس معتمدیان باشد. چندی پیش ازتفاهمنامه ای برای مسکن ایثارگران ورزمندگان خبردادند.جای خوشحالی بود چون با55 سال زندگی فاقدسرپناهم .امافقط برام چندپیامک از…اومد و بس. مسئولین ذیربط یه گوشه ی چشمی هم بماکنید.ازرزمندگان 8سال دفاع مقدس.

با سلام امار بیماران کرونایی در شهرستان سربیشه بالاست بیشتر بیماران در بیمارستانهای بیرجند بستری می شوند و یا مراجعه نمی کنند همچنین اکثر معلمان از بیرجند به سربیشه می روند جهت جلوگیری از شیوع ویروس مدارس غیر حضوری شوند

باسلام واحترام به نماینده ولی فقیه درخصوس حمایت ازکارگران ماکارگران میراث فرهنگی ازفرودین تاالان حقوق وبیمه دریافت نکردیم ازشمادرخواست حمایت داریم

باسلام آ یا کسی هست جلوی این اسب افسار گریختیه قیمت ها را بگیرد

اداره راه و شهرسازی نسبت به یکطرفه نمودن جاده کمربندی بیرجند حدفاصل فرودگاه تا ورزشگاه غدیر اقدام فرماید. عرض کم این مسیر و تاریکی جاده با توجه به تردد خودروهای سنگین بسیار خطرناک است.

باعرض سلام خدمت ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی بیرجند با اینکه وضیعت ویروس در استان قرمز است چرا کلاسهای آموزشی و آزمایشگاهها در دانشگاه برگزار میشود

باسلام وضعیت آنتن دهی موبایل در شهرک امام علی (ع) با 1500خانوار بشدت ضعیف است لطفا مسئولین مخابرات رسیدگی کنید

پاشنه آشیل اقتدار افسانه‌ای تیمورتاش

مهدی احمدی

عبدالحسین تیمورتاش وزیر مقتدر دربار و یکی از مرموزترین و تاثیرگذارترین رجال دوران پهلوی اول بود که عملاً پس از رضاخان دومین مقام حکومت قلمداد می‌شد و صاحب اقتداری افسانه‌ای بود که همین امر هم پاشنه آشیلی شد که مرگش را در کنج فراموشی زندان رقم زد.

قدرت گرفتن و پیرو آن به سلطنت رسیدن رضاخان بدون همراهی روشنفکران و فعالان سیاسی عملی شد که یکی از این افراد عبدالحسین تیمورتاش بود که یار رضاخان شد و او را همراهی کرد. به گونه ای که سیدحسن تقی‌زاده می‌گوید: تیمورتاش در زمان خود همه‌کاره بود و هیچ کاری بر خلاف نظر او انجام نمی‌گرفت و نظریات و خواسته‌های رضاخان را به خوبی و درستی و صداقت و لیاقت انجام می‌داد. اما این نزدیکی زیاد به منبع قدرت هم سکویی برای پیشرفتش بود و هم پاشنه آشیل زیرا تیمورتاش صاحب اقتداری افسانه‌ای شده بود، همین قدرت و استفاده او برای استحکام موقعیت سیاسی‌اش، بدگمانی رضاخان را به دنبال داشت.

از مشروطه خواهی تا وزیر دربار

عبدالحسین خان تیمورتاش فرزند حاج کریم دادخان معززالملک نردینی بود. در نوجوانی مدتی در عشق آباد نزد یکی از دوستان قدیمی پدرش اقامت کرد و زبان روسی را فرا گرفت. سپس برای ادامه تحصیل به مدرسه نظامی «نیکولایف» در سن‌پترزبورگ روسیه رفت تا اینکه پس از ۶ سال تحصیل در مدرسه نظامی به ایران بازگشت و به‌عنوان مترجم زبان روسی در وزارت‌ خارجه مشغول به کار شد. هنگامی که یک سال از شروع انقلاب مشروطه ایران می‌گذشت به مشروطه خواهان پیوست اما ورود او به صحنه سیاست ایران از دوره دوم مجلس شورای ملی آغاز شد؛ یعنی هنگامی که به‌عنوان جوان‌ترین نماینده مجلس از سبزوار نماینده انتخاب شد تا اینکه مجلس دوم در نتیجه اولتیماتوم روسیه تعطیل شد و او هم به ریاست قشون خراسان رسید و در مجلس سوم مجدداً از قوچان انتخاب شد.

تیمورتاش در فروردین ۱۲۹۸ خورشیدی در کابینه دوم وثوق الدوله به حکومت گیلان منصوب شد اما پس از مدتی از این منصب هم او را برکنار کردند اما در دوره نخست وزیری سیدضیاءالدین طباطبایی دستگیر و نخست به قم و سپس به کاشان تبعید شد. پس از سقوط کابینه سیدضیاء و نزدیک به سه ماه تبعید به تهران بازگشت و بلافاصله با بازگشایی دوره چهارم مجلس شورای ملی به‌عنوان یکی از نمایندگان ایالت خراسان وارد مجلس شد.

ورود تیمورتاش به مجلس چهارم سبب شد تا ارتباط نزدیکی با رضاخان داشته باشد که وزارت جنگ را عهده‌دار بود. این مراودت آرام‌آرام به دوستی و رفاقتی عمیق تبدیل شد تا اینکه احمدشاه حکم رییس‌الوزرایی را به نام «مشیرالدوله» صادر کرد و رییس‌الوزرای تازه، تیمورتاش را به عنوان وزیر عدلیه منصوب کرد اما مدتی بعد از وزارت عدلیه عزل شد و به عنوان حاکم ایالت کرمان به آنجا رفت و نزدیک به ۲۰ ماه در کرمان حکومت کرد تا اینکه با برگزاری انتخابات دوره پنجم مجلس شورای ملی دوباره از خراسان انتخاب شد و به تهران بازگشت.

تیمورتاش در مجلس پنجم بسیار فعال بود و در چند کمیسیون مهم عضویت داشت و با همراهی فیروزمیرزا نصرت‌الدوله، علی‌اکبر داور، تدین و چند تن دیگر «حزب تجدد» را تاسیس کرد و در مجلس به‌عنوان حزب متحد رضاخان فعالیت می‌کرد و رضاخان نیز او را با حفظ عنوان نمایندگی مجلس به وزارت فواید عامه منصوب کرد.

با آغاز حکومت پهلوی، رضاخان بنا بر توصیه دوست دیرینه‌اش دبیر اعظم بهرامی، تیمورتاش را به عنوان وزیر دربار انتخاب کرد و در آن منصب همه‌کاره کشور شد و در سیاست داخلی و خارجی کشور فعال و خودمختار بود.

نیاز مبرم به فردی همچون تیمورتاش

مرد بانفوذ دربار پهلوی اول از هر لحاظ آن چیزی بود که رضاخان می خواست؛ یعنی رضاخان که به دنبال کسب قدرت بود به افرادی همچون تیمورتاش نیاز مبرم داشت. او فرزند یک زمین‌دار بجنوردی، دانش‌آموخته مدرسه نظام نیکلای روسیه و مسلط به زبان‌های خارجی بود. خودش می نویسد: ۱۳ ساله بودم که به اروپا رفتم و ۲۴ ساله بودم که برگشتم. در نظر خود دیگر شرقی نیستم، بلکه غربی هستم. به همین دلیل ذهن خود را از تمام پیش داوری ها و عقاید موروثی شرقیان رها کرده ام.

اروپا دیده و کاملاً از این نظر با رضاخان متفاوت بود و از طرفی امتیازش این بود که شازده قاجاری نبود و همین امر هم در مذاق رضاخان بی تاثیر نبود. او فقط چهار سال از رضاخان کوچک‌تر بود اما پیشینه متفاوتش و توانمندی‌های فردی‌اش به او جایگاهی ویژه بخشید. به گونه ای که رضاخان بارها به وزرا و کارمندان عالی‌رتبه دولت گفته بود که حرف تیمور، حرف من است. به تیمورتاش هم گفته بود که امور نظامی با من و مابقی امور با تو. بنابراین همان چیزی بود که رضاخان می‌خواست و همین بیشتر آنها را به هم نزدیک می‌کرد اما همزمان بیمناکش هم کرده بود تا اینکه در ۱۳۱۱ خورشیدی از وزارت دربار عزل و بازداشتش کرد.

اتهام وزیر دربار

شاید بتوان مهمترین دلیلی که برای برافتادن تیمورتاش برشمرد، بدبینی رضاخان نسبت به او بود. به گونه ای که از نظر سیدحسن تقی زاده، این بدبینی ناشی از این احساس رضاخان بود که می پنداشت تیمورتاش بعد از وی حکومت را از پسرش گرفته و خود بر سریر سلطنت تکیه خواهد زد. وی در این باره می نویسد: رضاشاه با تیمورتاش خیلی بد شد. دائماً از او بد می گفت … یک روز گفت اینقدر آدم بی شرف در دنیا پیدا می شود و این درجه بی شرفی می شود؟ اما بهانه محاکمه وزیر دربار واگذاری انحصار تجارت تریاک در ۱۳۱۰ خورشیدی به امین‌التجار اصفهانی بود که باعث شد، تیمورتاش از منصب خود برکنار و در دی‌ ۱۳۱۱ خورشیدی در منزلش تحت نظر قرار بگیرد و سرانجام وزیر دربار در ۲۵ اسفند ۱۳۱۱ خورشیدی در دادگاه محکوم شد: از حیث ارتشا به سال سه حبس مجرد که مستلزم محرومیت از تمام حقوق اجتماعی است و استرداد مال حاصل از ارتشا که قسمت ظاهری آن ۲۰ هزار تومان بوده و به هشت هزار تومان فروخته شده بود و از حیث کلاهبرداری به ۲ سال حبس تأدیبی و پرداخت مبلغ سی [و] هشت هزار و پانصد و نود و دو تومان (۱۷۱۲ لیره انگلیسی) محکوم گردیده است.

پای انگلیس در میان است

یکی از مهمترین مسایل در سرنوشت و محاکمه تیمورتاش را باید نقش انگلیسی ها دانست که بار دیگر این ضرب المثل را یادآور می شود که «کار، کار انگلیسی هاست»؛ یعنی هنگامی «قرارداد دارسی» لغو شد و تیمورتاش ماموریت یافت، کار نفت را فیصله دهد که در این امر موفق نبود اما در روزنامه‌های خارجی پر سر و صدا شد و در این خصوص مقاله روزنامه «تایمز بغداد»، شرحی مبالغه‌آمیز درباره‌اش نوشت و به قول مهدی فرخ دوست تیمورتاش، حکم «شمشیری از پشت» داشت. در این مقاله با عنوان «شاه و مستشارانش» که ظاهری تجلیل‌آمیز داشت، نویسنده تاکید کرده بود که «پس از رضاشاه، ایران از مردان وزین خالی نیست و نمونه بارز آن تیمورتاش».

ناصر نجمی در کتاب بازیگران سیاسی عصر رضاشاهی و محمدرضاشاهی در ارتباط با وزیر دربار می‌نویسد: احتمالاً جاسوسان انگلیسی کیف تیمورتاش را در قطار ربودند و بعد روزنامه تایمز لندن خبر داد که کیف تیمورتاش پیدا شده است(لابد بدون محتویات با ارزش آن).

سید حسن تقی‌زاده نیز با اشاره به نقش مقاله‌ روزنامه تایمز در افزایش بدگمانی رضاخان و تغییر سرنوشت تیمورتاش در خاطراتش اشاره می کند و می نویسد: موقعی که برای تیمورتاش پرونده می‌ساختند داور، دوست صمیمی تیمورتاش در سفر بود. وقتی بازگشت، نزد شاه رفت و رضاشاه با لحنی کنایه‌آمیز به او گفت: دیدی رفقیت چگونه از آب درآمد؟ داور در جواب گفت: از کجا معلوم انگلیسی‌ها این مقاله را عمداً برای صدمه زدن به تیمورتاش منتشر نکرده باشند؟ رضاشاه نگاه غضبناکی به او کرد و گفت: گوش‌هایت را باز کن والا می‌دهم اعدامت کنند!

بنابراین برخیاز نقش انگلیس در برافتادن تیمورتاش می‌گویند و معتقدند مطلب روزنامه تایمز تیر خلاص را به شقیقه او زد. گرچه پیش از چاپ این مقاله، هوور وزیرمختار انگلیس خبر سقوط تیمورتاش را به نقل از شایعات در محافل سیاسی تهران به لندن رسانده بود اما چاپ مقاله، شایعه را به خبر بدل کرد.

مرگ در کنج زندان

ناکامی تیمورتاش در مساله نفت، ملاقات محرمانه با سران شوروی، مطالب روزنامه‌های انگلیسی راجع به جانشینی تیمورتاش، غرور و تکبر نام برده و سوابق ناشی از ولخرجی‌های وی از بودجه دربار، اخذ وام‌های کلان از بانک‌ها و اشخاص مختلف، خوش‌گذرانی و دوستی با افراد ناباب و دلایل دیگر، باعث شد تا رضاخان نسبت به تیمورتاش بدگمان شود و حتی محکومیت و حبس هم او را راضی نمی کند و به نوشته مخبرالسلطنه هدایت، روزی شاه به حبس می‌روند. مختصر وسایل آسایش و نظافت که برای او مهیا بود، امر می‌کنند، بیرون بریزند. باری آفتاب حیات او به هر وسیله روز ۹ مهر ۱۳۱۲ خاموش شد. کسان او را خبر کردند، جنازه را بدون هر تشریفاتی به امامزاده عبدالله برده، به خاک سپردند و اما جلال عبده دادستان دیوان کیفر در جریان محاکمه سرپاس مختاری، آخرین رییس شهربانی پهلوی اول روایتی دارد و بر اساس پرونده‌های موجود می‌نویسد: پزشک احمدی، تیمورتاش را بر حسب دستور رییس کل شهربانی وقت و رییس زندان، با تزریق استرکنین مسموم می‌کند، ولی چون مختصر حیاتی داشته، به شهادت دکتر محمد خروش و اظهارات معین طبیب(دستیار پزشک) ابوالقاسم حائری، برای اینکه کار وی زودتر تمام شود، بالش و پتو را بر دهان وی گذارده و خفه‌اش می‌کنند تا به گفته تقی زاده، ظلم بزرگی در حق او شود، ظلمی که از آن بزرگتر نمی شود. او بی تقصیر بود.

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10 − 5 =

wfn_ads
روزنامه امروز خراسان جنوبی

خوش آمدید

ورود

ثبت نام

بازیابی رمز عبور