پیام شهروند

باسلام واحترام به نماینده ولی فقیه درخصوس حمایت ازکارگران ماکارگران میراث فرهنگی ازفرودین تاالان حقوق وبیمه دریافت نکردیم ازشمادرخواست حمایت داریم

باسلام آ یا کسی هست جلوی این اسب افسار گریختیه قیمت ها را بگیرد

اداره راه و شهرسازی نسبت به یکطرفه نمودن جاده کمربندی بیرجند حدفاصل فرودگاه تا ورزشگاه غدیر اقدام فرماید. عرض کم این مسیر و تاریکی جاده با توجه به تردد خودروهای سنگین بسیار خطرناک است.

باعرض سلام خدمت ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی بیرجند با اینکه وضیعت ویروس در استان قرمز است چرا کلاسهای آموزشی و آزمایشگاهها در دانشگاه برگزار میشود

باسلام وضعیت آنتن دهی موبایل در شهرک امام علی (ع) با 1500خانوار بشدت ضعیف است لطفا مسئولین مخابرات رسیدگی کنید

باسلام وعرض خسته نباشید به تمام بزرگوارا روزنامه . به این اقایان که هروز نطق می کنند ماسک ارزان داریم واکسن کرونا رسید پس کجاست اگر برای خودشان است قبول ازاول تاریخ خون مسولین ازمحرومین رنگین تر بودا واگر دروغ است دروغ گناه کبیره است باتشکر

سلام چرا فیبر نوری مسیر نهبندان به شهداد را کسی پیگیری نمی کند که ما احالی روستا های دهسلم و چاهداشی از اینترنت پر سرعت برخوردار بشیم واز شاد بتونیم برای فرزندانمون استفاده کنیم لطفا پیگیری کنید

سلام برای سومین زمستان است که لوله گاز تا اول روستای پیرزنوک امده ولی هنوز اقدامی برای نصب علمک انجام نشده است در زمستان هم نفت نمیدهند که شما گاز دارید

با سلام
اقدام در بازگشایی مدارس و حضور فیزیکی دانش اموزان در مدارس از بززگترین خطاهای مدیریتی دولت یا ریس جمهور یا هر مرجعی است که این تصمیم رو گرفته اند .

دولت یا وزارت اموزش و پرورش یا رئیس جمهور با چه فکر و منطقی مدارس رو حضوی کردند ؟ ؟
حتما باید تعداد زیادی دانش اموز مبتلا بشنوند ?

باسلام ازشهرداری درخواست دارم باکاسبانی که سدمعبرمیکنند برخوردکند سرکوچه نواب صفوی 18جلوبندی سازخودرو باعث سدمعبرمی شود وهرلحظه خدای نکرده شاید اتفاق ناگواری بیفتدلطفا پیگیری فرمایید

سلام
مدتی است که بعد از اجرای بلوار خیابان ملاصدرا ، کار به حال خود رها شده!
لطفا برای تکمیل و رفع نواقص، شهرداری محترم چاره ای بیاندیشد!

شهرداری محترم بیرجند عرض سلام و خدا قوت!
لطفا تکمیل و زیبا سازی بلوار ملاصدرا را در دستور کار خود قرار دهید!

باسلام اداره کل راه و راهداری لطف کنند فبل از انکه اتفاقی برای شهروندان در مسیر انتهای خیابان شهید اوینی به سمت اداره راه بیفتد لا اقل دو طرف خیابان را اسفالت نمایند

سلام : از پارک وسایط نقلیه سنگین در خیابان سپیده ، سپیده 4 به سطوح آمده ایم. از مسوولان پلیس راهور خواهش می کنیم ی فکری برای بردارند. ورودی سپیده 4 به یک پایانه تبدیل شده است. بنده بارها شاهد بوده ام که عوامل گشت پلیس راهور از این خیابان عبور کرده اند و هیچ برخوردی با آنها نکرده اند.

سرمقاله:افسوس، سمی که نباید خورد!

امروز خراسان جنوبی – زنگویی zangoei@birjandtoday.ir / افسوس می خوریم، آن هم از ناخوردنی ترین چیز هایی که باید. اصلا بخش اصلی سفره ما را “افسوس” به خود اختصاص داده است که مثل نان تازه یا خشک، لقمه، لقمه می خوریم. گاهی این لقمه ها را در “پیاله حسرت” فرو می کنیم و می خوریم و گاهی در کاسه “خونِ دل”، ترید می کنیم و به دهان می گذاریم و با اشک چشم فرو می دهیم. چنان در افسوسِ گذشته غرق می شویم که امروز را از دست می دهیم حال آنکه عاقلان گفته اند که فکر کردن به گذشته، حداکثر باید به اندازه نگاه کردن به آینه عقب، هنگام رانندگی باشد. آینه ای که اگر بیشتر از این درآن خیره شویم، ما را با تصادف، از جاده خارج خواهد کرد. پس به همان اندازه باید بسنده کرد و همه توجه و نگاه را به مسیر پیش رو و آینده معطوف کرد و با توش و توان برای بهتر شدن کوشید. بدانیم که آمار قربانیان دیروز و افسوس خوران امروز کم نیستند که فراوان اند هرچند تعداد شان سیاهه نشده باشد. بسیاری از این افسوس های زندگی سوز را هیچ ترازویی وزن نمی کند مثل همان ماجرای گنجشکی که پند دادن را هزینه آزادی خود کرد که چون از دست فرد به بام جست گفت: در شکم خویش گوهری چند قیراطی داشتم که می توانستی تصاحب کنی. او وقتی انگشت به دندان سائیدن طرف را دید، شرط انصاف را رعایت کرد و پند خویش را چنین گفت که اگر کسی حرفی زد، اول بسنج و گنجایشش را ببین و بعد بپذیر. منی که اندازه ای چنین کوچک دارم، کجا می توانم گوهری چنان را در شکم داشته باشم؟ آن اندازه که از خود من بزرگ تر است. برخی هامان چنان افسوس هایی می خوریم که اگر به اندازه گیری، حتی بدون متر و معیار، دست های مان را هم باز کنیم می بینیم چند برابر آن چیزی است که فکر می کنیم اما همچنان افسوس می خوریم و افسوس هم به غصه تبدیل می شود و قصه ای از زندگی مان رقم می خورد که می تواند عبرت دیگران شود اما…. اما دیگران هم عبرت نمی گیرند و به افسوس، آه می کشند و این چرخه ادامه دارد حال آن که انسان عاقل، قربانی افسوس نمی شود. جوان عاقل در افسوس تست زنی و انتخاب رشته و آرزوهای دراز نمی نشیند بلکه اگر امسال نتوانست به دانشگاه مورد نظر خود برسد، همه توانش را می گذارد و برنامه ریزی شده درس می خواند تا در سال پیش رو، روشن ترین دستاورد ها را داشته باشد و حق انتخابش بین دانشگاه های ممتاز، به رسمیت شناخته شود. من دلخور می شوم از مردان و زنان فردا که تکلیف مدیریت آینده وطنم را دارند اما بعد کنکور چنان در تار و پود “افسوس” گرفتار می شوند که امید رهایی را نمی شود از نگاه شان خواند. حال آن که باید چشم ببندند بر گذشته ای که در برگه های دیروز تقویم است و رو کنند به برگه های باقی مانده که می تواند سرنوشت شان را با موفقیت بنویسد. دوست دارم هرکس این نوشته را می خواند به جوانان سرزمینم بگوید، دیروز را به دیروز بسپارید و طلب خود را با قدرت از فردا بگیرید که خیلی زود خواهد رسید. خیلی زودتر از آنچه فکر می کنید. فقط یقه خود را از چنگ افسوس رها کنید لطفا!

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 × سه =

wfn_ads
روزنامه امروز خراسان جنوبی

خوش آمدید

ورود

ثبت نام

بازیابی رمز عبور